Tag Archives: Rock

The Beatles

The Beatles to zespół który powstał w 1960 roku. Śpiewali oni głównie muzykę rokową i pochodzili z Liverpoolu. Zespół ten istniał już wcześniej od 1957 roku ale pod inna nazwą a mianowicie The Quarry Men. Niestety zespół ten zakończył swoja działalność 10 lat po powstaniu czyli w roku 1970. W sumie w zespole było sześciu członków. Zespół prawdziwy sukces odniósł w składzie: John Lennon, Paul McCartney, George Harrison, Ringo Starr. Ich pierwszy album został nagrany w roku 1963 i nosił nazwę „Please Please Me”. Na płycie tej była również piosenka o takim samym tytule jak album kompozycji Lennona która stała się hitem zespołu. Na koncerty beatlesów zjeżdżały się tłumy młodzieży. Beatlesi oddali jeden ze swoich utworów, Rolling Stonesom który okazał się ich hitem „I Wanna Be Your Man”. Zespół ten z roku na rok tworzył coraz bardziej dojrzałą i ambitniejszą muzykę. Kompozycja Yesterday którą jeden z członków zespołu usłyszał w śnie była jedną z najczęściej słuchanych w radiu piosenek. Koncertowali w Europie, Ameryce, Azji, Australii niestety nigdy nie dojechali do Polski.

The Who

Angielski zespół The Who powstał w 1964 roku i do 1978 roku, czyli do śmierci perkusisty Keitha Moona, był jedną z najważniejszych gwiazd na scenach rockowych całego świata. Przyczyniła się do tego między innymi ogromna charyzma jego członków – oprócz uznawanego z jednego z najwybitniejszych perkusistów Keitha Moona byli to wokalista-aktor Roger Daltrey, gitarzysta Pete Townshend oraz basista John Entwistle. Dwaj ostatni muzycy grali również na instrumentach klawiszowych. Już pierwszy przebój grupy pozwolił jej przejść na stałe do historii rocka – utwór „My Generation”, z szokującym jak na ówczesne czasy tekstem „I hope I die before I get old”, czyli „mam nadzieję umrzeć, zanim się zestarzeję”. Kolejne piosenki, takie jak „Pinball Wizard” z pierwszej rock-opery „Tommy”, czy „Baba-o-Riley” lub „Won’t Get Fooled Again”, do dziś grane są w stacjach radiowych, a nawet wykorzystywane w czołówkach popularnej serii „Kryminalne zagadki”. Prócz „Tommy’ego” zespół nagrał też rock-operę „Quadrophenia”. Obie, podobnie jak „Listomania”, pojawiły się również w wersjach filmowych. W Stanach Zjednoczonych ogromną popularność zawdzięcza The Who występom na popularnych festiwalach – Monterey Pop Festival lub Woodstock. Zespół znany był z tego, że rozwalał swoje instrumenty po zagranych koncertach.

Bob Marley

Bob Marley a tak naprawdę to człowiek o nazwisku Robert Nesta Marley, który urodził się 6 lutego 1945 roku. Bob preferował muzykę reggae/ska. Bob Marley bardzo chciał, by zalegalizowano marihuanę. Jego zwolennicy nazwali go „pierwszą gwiazdą trzeciego świata”. Źył krótko lecz bardzo aktywnie – zmarł na przerzut nowotworu do płuc i mózgu. Nigdy nie pokazywał przed publicznością, że był na coś chory.. Początkowo Bob nie chciał zgodzić się na odcięcie palca u stopy w której wykryto czerniaka złośliwego i który był skutkiem śmierci, mimo przekonań Marleya do amputacji i tak doszło. Bob miał 10 dzieci z swoich poprzednich związków a 3 adoptował od swojej żony Rity. Doczekał się wydania 14 albumów z zespołem „The Wailers” i 11 albumów jako „Bob Marley & The Wailers”. Bob bardzo się poświęcał Rastafari z czego był ogólnie znany. Bob jako rastafarianin używał marihuanę jako swoją świętość. Marihuana jako część jego życia była uwidoczniona w jego piosenkach. Uważam go za jednego z najlepszych piosenkarzy w historii.

Heavy Metal

Ciężka muza, której słucha bardzo wiele młodzieży wchodzącej w wiek dojrzewania nazywa się, heavy metal. Jest ona określana kilkoma nazwami niektóre z nich to na przykład heavy metal, metal, ciężka muza bądź czarna muza. Ten ostatni przydomek zawierający przymiotnik czarna ma oznaczać to, że taka muzyka to jest właściwie sieczka a nie muzyka. Bardzo wielu wokalistów bądź całe zespoły wykonujące tą muzykę niestety nie są chrześcijanami bądź katolikami. Bardzo wielu z nich jest wiary satanistycznej. Aby taki zespół mógł bardzo dobrze funkcjonować, czyli mieć dużo koncertów, wiele fanów i fanek a także, aby dużo zarabiali na tym, co robią muszą mieć bardzo różne kreacje. Najbardziej znanym z przebrań i kostiumów zespołem jest zespół pochodzący z Finlandii, który nazywa się Lordi. Wystąpili oni także na festiwalu Eurowizja, w którym to wygrali bezsprzecznie. Jednak oni nie wykonują typowego heavy metalu, ale śpiewają Rocka. Heavy metal sam w sobie jest muzyką bardzo burzliwą i idealnie pasującą do zbuntowanego nastolatka w wieku dojrzewania.

Programy muzyczne – coraz więcej na rynku.

Na rynku telewizyjnym pojawia się coraz więcej programów muzycznych. Widocznie ludzie uwielbiają oglądać teledyski oraz słuchać muzyki poprzez właśnie telewizor. Swojego czasu służyły do tego wyłącznie radia, a teraz? Muzyki słuchamy wszędzie oraz dzięki wszystkiemu. Radia, odtwarzacze płyt CD, MP3, telewizory, komputer, wszystko co ma głośniki i jakieś wejście audio(może być nim również Internet). Niestety muzyka puszczana w telewizyjnych stacjach muzycznych jest muzyką bardzo komercyjną. Większość „artystów” nagrywał właśnie po to, aby stać się sławnym i pokazać się w telewizji. Niestety nie jest to dobre dla słuchaczy. Nikt nie lubi tandety, a bardzo wiele właśnie takich piosenek nadawanych jest w stacjach muzycznych. Niestety nic nie można zrobić, gdy w grę wchodzą naprawdę duże pieniądze. Konsumenci(słuchacze) są w naprawdę kiepskiej sytuacji, ponieważ na listach przebojów widnieje tylko to, co ma widnieć według producentów. A to jest naprawdę przykre. Warto czasem odejść od telewizora i pójść do sklepu muzycznego i przeszukać półki. Często znajdziemy tam wiele lepsze melodie niż moglibyśmy usłyszeć w telewizji.

Muzyka kościelna i patriotyczna

Muzyka, którą możemy usłyszeć w kościele, ale nie tylko nazywa się muzyką kościelną. W tym samym punkcie będziemy rozpatrywać także muzykę patriotyczną, ponieważ oby dwa typy mają ze sobą wiele wspólnego. Jednak najpierw muzyka kościelna. Do tego typu muzyki jak sama nazwa wskazuje należy muzyka, którą możemy usłyszeć w kościele. Zaliczają się do niej piosenki o zabarwieniu religijnym, w których modlimy się w sposób śpiewany a także różnego rodzaju psalmy. Muzyka kościelna jest zazwyczaj śpiewana i grana przez organistę, lecz czasami śpiewa ją ksiądz, chór albo wierni. Muzyka patriotyczna jest to taki typ muzyki, w której głównie chodzi o nasze państwo. Możemy taką muzykę usłyszeć w kościele, ponieważ w wielu z nich modlimy się o naszą ojczyznę lub dziękujemy, że ją mamy. Muzyką patriotyczną jest także nasz hymn narodowy. Pieśni patriotyczne śpiewa się na apelach i różnego rodzaju uroczystościach związanych ze świętami narodowymi. Wtedy też przy akompaniamencie takich piosenek wysoko postawieni w państwie osoby składają kwiaty pod pomnikami.

Rock

Ten nurt muzyczny jest najbardziej agresywny ze wszystkich w różnych względach. Jego skład jest dość skomplikowany, bo wchodzą w niego elementy rock and rolla oraz rhythm and bluesa. Można sklasyfikować ten gatunek w bardzo różnych kategoriach, jednakże nie jest to hermetyczny gatunek. Od dłuższego czasu rocka miesza się ze wszystkimi nurtami muzycznymi, takimi jak blues, jazz, a nawet w ostatnich czasach zdarzają się udane miksy z nowoczesnym techno oraz disco.Za pierwszego wykonawcę polskiego rocka, który działał we wczesnych latach sześćdziesiątych, uważa się Franciszka Walickiego. Zyskał on dumne miano Ojca Polskiego Rocka. To właśnie dzięki niemu działały we wcześniejszych latach takie legendarne zespoły jak Rythm and Blues, Breakout, SBB oraz Czerwono-Czarni.Ze względu na bardzo zróżnicowane elementy tego gatunku muzycznego bardzo ciężko jest umieścić rocka w jednej szufladzie nie korzystając z innych nurtów. Dlatego też bardzo często spotykane są przeróżne jego odmiany, takie jak punk-rock, ghotic-rock.

Złote lata

Pierwsze sukcesy rocka progresywnego pojawiły się wraz z debiutem Franka Zappy oraz wydaniem przez Beatlesów słynnego Sierżanta Pieprza. Ich tropem podążyły m.in. takie grupy jak The Moody Blues i Procol Harum w Europie, oraz Iron Butterfly w Stanach Zjednoczonych. Szczyt popularności gatunku przypadł na pierwszą połowę lat siedemdziesiątych. To wtedy powstały najważniejsze płyty rocka progresywnego, takie jak „In the Court of the Crimson King” i „Red” King Crimson, lub „Dark Side of the Moon” Pink Floyd, a czołowe zespoły grywały na stadionach dla kilkudziesięcznej publiczności. Genesis, wówczas jeszcze z Peterem Gabrielem w składzie, na koncertach sięgał po rekwizyty teatralne, tworząc na scenie prawdziwe spektakle. Po estetykę rocka progresywnego sięgały czołowe gwiazdy głównego nurtu rocka – Led Zeppelin, Deep Purple, Black Sabbath lub Queen. Gatunek, któremu zarzucano pompatyczność i nadmierne przeintelektualizowanie, niemal całkowicie wymarł wraz z nastaniem rewolucji punkowej. Zespoły progrockowe albo zamknęły się w swoich ramach, tworząc jeszcze bardziej skomplikowaną, nastawioną na coraz węższe grono słuchaczy muzykę, albo zwróciły się w stronę popu.

Muzyka komercyjna – nienawiść słuchaczy.

Czy faktycznie muzyka komercyjna może wywołać nienawiść u słuchaczy? Czy faktycznie może być ktoś, kto zwyczajnie nie nawiedzi komercji i gdy widzi kapele grające dla pieniędzy wymiotować mu się chce i rzygać? Otóż tak, przedstawię wam jeden przykład młodego didżeja, który nie znosił komercyjnej muzyki, a na każdy dźwięk czegoś co przypominało mu utwory grane w telewizji zwyczajnie rzucał się i wściekał. Osoba ta była młodą, ambitną i całkiem zaradną postacią. Miała dosyć ciekawe hobby: tworzenie muzyki. Nie byłoby w tym nic złego, gdyby osoba ta potrafiła tolerować inne gatunki muzyczne oraz poszczególne utwory grane w mediach. Niestety człowiek ten, był na tyle zwariowany, że mdliło go na samą myśl o utworach komercyjnych robionych dla pieniędzy. Wściekał się gdy ktoś mówił o graniu dla kasy… Można było to nawet uznać za symptom jakiejś choroby psychicznej ale nie. On po prostu był niedowartościowany jak się okazało później. Udało mu się przebić i został sławnym didżejem. Dostawał kupę kasy za to, że zagra to na jednej, to na drugiej imprezie. Zmienił się jego pogląd, ponieważ nie uważał już tego za komercyjność, ale zwykły zawód. Dziwne?

Zabawa przy muzyce klubowej.

Przeprowadzałem ostatnimi czasy ankietę na temat zabawy przy muzyce. Konkretniej pytałem ludzi, przy jakiej muzyce lubią się najbardziej bawić. Nie chcę przedstawiać tutaj konkretnych liczb, ponieważ uważam to za zbędne, po prostu przedstawię opisowo jak się sprawy mają. Mianowicie większość osób opowiadała się za muzyką klubową, współczesną, nowoczesną. Mimo wszystko, ku wielkiemu mojemu zdziwieniu, zaraz po muzyce klubowej uplasowała się muzyka disco polo. Nie mam pojęcia skąd ten wybór, jednak faktycznie sama nazwa wskazuje na zabawę na czystym polu – czy to oznacza, że ludzie lubią bawić się na polu?(to pytanie ironiczno – retoryczne). Po dokładnym przeanalizowaniu odpowiedzi uczestników ankiety, muszę powiedzieć, że polska to dosyć dziwny kraj. Nie chodzi już o zabawę przy disco polo, ale również o możliwość zabawy zupełnie bez muzyki, lub ewentualnie przy filmie przygodowym(w wypadku jakiś małych parapetówek, etc). Dziwny kraj to chyba jednak za mało powiedziane. Powinniście udać się do psychologa, ludzie 😉

Pet Shop Boys

Pet Shop Boys to zespół stworzony w 1984 roku przez Brytyjczyków Neil Tennant i Chris Lowe. Początkowo ich nazwa brzmiała West End lecz potem zmienili ją na Pet Shop Boys. Obydwoje członkowie zespołu dwa lata przed założeniem spotkali się razem w sklepie elektronicznym. W 1985 roku stworzyli utwór „West End Girls” który najpierw podbił pierwsze miejsce listy przebojów w Ameryce a potem na całym świecie. Kolejne ich utwory nie były wcale gorsze ponieważ zajmowały pierwsze top 20 list przebojów. W roku 2002 duet napisał słowa i muzykę do musicalu opartego na książce Jonathana Harleya. W 2003 roku natomiast zespół wydał płytę „PopArt – The Hits” na której znajdowały się wszytkie 33 hity które znalazły się w top 20 brytyjskiej listy przebojów. Dodatkowo w limitowanej wersji dodano 3 płytkę z mixami piosenek zespołu. W 2006 został wydany już 9 album duetu o nazwie: „Fundamental”. Do współpracy zaprosili znanego już sobie producenta Trevora Horna który pomagał im w tworzeniu albumy „Left To My Own Devices”

Style muzyczne

Muzyka jest różna każdy na pewno może znaleźć cos odpowiedniego dla siebie. Każdy rodzaj muzyki jest całkiem inny. Jest muzyka typowo taneczna i jest taka której się po prostu słucha. Słuchać muzyki można w każdej sytuacji, jaka to będzie muzyka może zadecydować nastrój lub po prostu upodobania. Główne style muzyczne: -muzyka klasyczna -reggae -blues -rock -pop -HipHop -metal -techno -muzyka alternatywna -folk -disco -jazz -trans -gotik -szanty -punk -country -dance -grunge -house -hardcore -soul Można wyróżnić również np. muzykę starą, ludową, filmową, poezje śpiewaną, piosenkę aktorską, muzykę religijną. Lecz to na pewno jeszcze nie wszystko. Muzyka daje tak wielkie możliwości swoim twórcom, że może być naprawdę różna. Szeroka gama dźwięków pozwala na osiągnięcie nie powtarzalnych rytmów i melodii. Każdy nawet bardzo krytyczny znajdzie coś odpowiedniego dla siebie. Muzyka pobudza wyobraźnię a i pozwala na cos naprawdę przyjemnego.. taniec! Muzyka zachęca nas do ruchu, zabawy oraz często bardzo zbliża ludzi. Zabawa dźwiękami niesamowicie rozwesela i poprawia nastrój. Często style muzyczne powstają dzięki charakterom jej wykonawców. Młodzież często w wyborze muzyki kieruje się modą zamiast własnym gustem. Często też się utożsamiają z danym stylem. Ukazują to ubiorem, makijażem a często nawet zachowaniem.

Alternatywne kapele rockowe.

Mamy dwudziesty pierwszy wiek. Wszystko się zmienia i technika idzie do przodu, wraz z techniką postęp cywilizacyjny, a wraz z postępem zmieniają się style muzyczne, gusta muzyczne oraz nastawienie do muzyki. Mimo wszystko istnieje i funkcjonuje w naszej kulturze takie pojęcie tak: muzyka alternatywna. To całkowite przeciwieństwo muzyki komercyjnej. Zazwyczaj za zespoły alternatywne uchodzą wszystkie te, które nie są promowane masowo w mediach, a słucha ich niewielka garstka osób(mówiąc nie wielka, mam na myśli oczywiście paręset tysięcy osób). Przykładem takiego alternatywnego zespołu jest Happysad, który to w ostatnim czasie podbił naprawdę serca wielu polaków. W sumie może nie do końca dobry przykład podałem, ponieważ krążą pogłoski, iż właśnie ten zespół zaczyna nastawiać się na ogromne zyski z koncertowania oraz górę zaczynają brać pieniądze. – Jak będzie tego jeszcze nie wiem, tak czy inaczej ważne jest aby nie zapominać o ludziach, którzy robią coś z pasją. – tak jak właśnie happysad na początku swojej kariery.

Bad Boys Blue

Bad Boys Blue to zespół utworzony w 1984 przez Tony Hendrik i Karin van Haaren. Jest to niemiecki zespół utworzony w Koloni. Zespół ten śpiewał głównie muzykę typu Pop. Zespół ten posiadał w sumie siedmiu członków z tego do naszych czasów zostało dwóch John McInerney i Carlos Ferreira. Zespół ten wydał w sumie siedemnaście albumów, około 30 singlów i 16 kompilacji. Najnowszy album grupy pojawił się w 2008 roku, nazywał się „Heart & Soul” i był promowany singlem „Still In Love”. Pierwszy album został wydany w tym samym roku co założenie zespołu i nosił nazwę: „L.O.V.E. In My Car” album ten cieszył się bardzo dużym powodzeniem w dyskotekach lecz nie osiągnął list przebojów. Zespół odniósł sukces dopiero po wydaniu drugiego albumu o nazwie „Hot Girls-Bad Boys”, wtedy to w 1985 roku Bad Boysi zawładnęli listami przebojów takimi hitami jak: „You’re A Woman”. Mimo wielu kłopotów członków zespołów i wielu zmian w 2003 roku płyta „Around The Word” zadebiutowała na 43 miejscu najchętniej kupowanych płyt.

The Doors

Lider zespołu The Doors, wokalista Jim Morrison, był prawdopodobnie pierwszym wielkim stricte rockowym przystojniakiem i najbarwniejszą postacią muzyki rockowej lat sześćdziesiątych w Stanach Zjednoczonych. Po jego nagłej śmierci w 1970 roku, założony pięć lat wcześniej zespół nagrał jeszcze wprawdzie dwie płyty, lecz nie odniosły one nawet odrobinę zbliżonego sukcesu, jak jej wielkie poprzedniczki – „The Doors” (1967), „Strange Days” (1967), „Waiting for the Sun” (1968), „The Soft Parade” (1969), „Morrison Hotel” (1970) oraz ostatnia płyta zawierająca śpiew Morrisona – „L.A. Woman” (1971). Pod koniec lat siedemdziesiątych ukazała się ponadto płyta „American Prayer”, która zawiera podkład muzyczny do recytowanych przez zmarłego wokalistę własnych wierszy. Rok 1991 przyniósł film fabularny „The Doors” w reżyserii Olivera Stone’a, w którym w rolę Morrisona wcielił się Val Kilmer, jednak muzycy nie byli z tej wizji zadowoleni. Do najsłynniejszych utworów The Doors należą między innymi „Raiders of the storm”, „The end”, „People are strange”, „Break on through” i „Light my fire”. Skład zespołu, poza Morrisonem, tworzyli perkusista John Densmore, gitarzysta Robby Krieger i klawiszowiec Ray Manzarek.

Techno

Muzyka mówiona prawie wierszem aczkolwiek nie w takim stopniu, że nie ma tam najmniejszego miejsca na muzykę nazywa się właśnie muzyką techno. Napisałem, że mówi się ją prawie wierszem, ponieważ tak właśnie jest. Muzyka ta jest to także jeden z najciekawszych rodzajów muzyki, która sama w sobie ma taką budowę i takie przesłanie, że trafia od razu do serca człowieka, który jej właśnie słucha. Teksty muzyki techno są tak zbudowane, że mówią prawie zawsze o problemach życiowych człowieka. Jednak na końcu takiej piosenki zawsze powinien być morał wyciągnięty z tej piosenki i także sposób na rozwiązanie problemu w niej zawartej. Jednak niektórzy piosenkarze pisząc właśnie takie piosenki rozładowują się w pewien sposób i przelewają swoje wszystkie myśli na papier. Gdy takie myśli połączą się z muzyką, która klimatem i rytmem potrafi jeszcze podkreślić problem zawarty w tym tekście piosenkarz może odczuć ulgę, ponieważ już się rozładował i wyżalił się w pewnym sensie osobom, które słuchają jego piosenek.

Hip-hop

Hip-hop jest rozległym ruchem kulturowym, którego początek należy przypisać afroamerykańskiej społeczności oraz latynoskiej w latach siedemdziesiątych poprzedniego wieku. Początkowo był muzyką graną tylko na osiedlach, nikt nie zwracał na niego większej uwagi, jednak już na początku lat osiemdziesiątych zaczął przenikać do kultury masowej, stopniowo zyskując popularność. Istnieje pięć trzonowych aspektów tej kultury, które stanowią jej podłoże, a są to: rapowanie, beatbox, tańczenie czyli b-boying oraz DJ-owanie. W dzisiejszych czasach dodaje się to tych składników również modę, aktywizm polityczny oraz przemysł muzyczny oraz filmowy, a nawet i architekturę.Kultura hip-hopowa zrodziła się z buntu czarnoskórych mieszkańców Stanów Zjednoczonych, którzy nie godzili się na niskie standardy życia. Z czasem kultura ta przestała być domeną Murzynów, a stała się powszechnym ruchem muzycznym, za który zabrali się i biali wykonawcy. Pierwszą osobą, o której mówi się jako o protoplascie hip-hopu, jest DJ Krool Herca – stało się to w latach 1969 roku. Muzyka hip-hopowa, określana też rapem, charakteryzuje się „brutalnym” przekazem oraz dosadnym językiem.

Elvis Presley

Elvis Presley a właściwie Elvis Aaron Presley który urodził się 8 stycznia 1935 roku w w East Tupelo. Elvis zapoczątkował rock and rolla. Z pewnością jego postać jest jedną z najbardziej rozpoznawanych postaci XX wieku. Presley urodził się w ubogim domu, jako dziecko uczestniczył w śpiewach chóru kościelnego. W 1954 roku nagrał pierwszy singiel o nazwie „That’s All Right Mama”, był to hit miejskich rozgłośni radiowych a jego popularność ciągle rosła. W 1955 roku podpisał kontrakt z pułkownikiem. Elvis był jednym z najlepszych muzyków z USA. W 1967 r. ożenił się z Priscillą Beaulieu z którą zapoznał się w czasie swojej służby wojskowej. Presly dawał koncerty aż do swojej śmierci. Zmarł na atak serca ponieważ brał coraz więcej leków nasennych, anty-sterowych i anty-depresyjnych. Gdy rozwiódł się z zoną nałożył sobie mordercze tempo koncertowania dlatego zażywał dużo leków od których się uzależnił. Elvis z pewnością pozostanie najbardziej rozpoznawalną postacią przyszłych lat chodziarz nie żyje pamięć po nim pozostanie.

Disco

Zwana bardzo często muzyką dyskotekową, a to dlatego, że jej przeznaczenie odnajdywane jest właśnie głównie na parkietach. Początkowa faza histerii disco posiadała bardzo wiele instrumentów w swoich aranżacjach, ale potem, w latach osiemdziesiątych, zaczęto wykorzystywać do niej instrumenty elektryczne.W 1970 mnogość dźwięków nie była tak wielka jak dzisiaj. Dopiero w połowie tego dziesięciolecia zaczęła zyskiwać coraz większą popularność. Z każdym nowym zespołem dochodziły do tego nurtu nowe pomysły muzyczne i aranżacyjne. Co zespół, to inne brzmienie, ale na tych samych falach. W 1977 roku powstał pierwszy film traktujący o tej muzyce. Był to głośny obraz z Johnem Travoltą pod tytułem „Gorączka sobotniej nocy”. Wtedy też cały świat usłyszał o chyba największej grupie disco, nazwanej Bee Gees. W latach osiemdziesiątych, a konkretnie, na ich początku, zainteresowanie nadal było, ale już nieco słabnące. Pojawiło się w tych latach sporo młodych band, ale nie wnosiły niczego nowego, a ludzie domagali się świeżego powiewu. Upadek był nieunikniony – wydaje się, że wszystko, co można było dodać do tego gatunku, zostało dodane, a jego nowe odmiany rodziły tylko nowe zespoły. Chociaż też starsze chciały jeszcze działać, ale nie udawało im się.

Muzyka łączy pokolenia – czy to stwierdzenie jest prawdziwe?

Czy faktycznie jest tak, że muzyka łączy pokolenia? Czy faktycznie jest tak, że dzięki muzyce luzie się godzą, przestają kłócić i są pozytywnie nastawieni do społeczeństwa? – to całkiem możliwe, z jednym tylko wyjątkiem. Mianowicie obecna muzyka „ulicy” – hip-hop, jest muzyką wrogo nastawiającą do ludzi, budzącą, mniej lub bardziej agresję w podświadomości słuchaczy. Osobiście uważam, że muzyka hiphopowa nie do końca może zostać znana za muzykę przyjazną i łagodzącą obyczaje. Identycznie jest w przypadku „metalu”. Osoby słuchające naprawdę ostrej muzyki, chociaż charakteryzują się w większości dosyć sporą i szeroko rozwiniętą wiedzą, mogą być bardzo bezczelni i aroganccy. Naukowcy podawali przykład, że jedynie muzyka klasyczna oraz biesiadna jest muzyką, która wywołuje czyste oraz dobre, pozytywne emocje. Dzięki takiej muzyce ludzie zmieniają swój pogląd na świat oraz na innych ludzi. Stają się przyjaźni oraz lepsi. – niestety to tylko opinie naukowców, a czy tak jest naprawdę? – tego nie wiem. Znam za to swoje ulubione gatunki muzyczne, które faktycznie nastawiają mnie do świata przyjaźnie.

Definicja

Ktoś, najwyraźniej wkurzony zawirowaniami wokół tematu progresywności progrocka, ukuł popularną, choć humorystyczną definicję – „Rock progresywny to wszystko, co brzmi jak rock progresywny”. Wzięło się to z tego, że tak naprawdę każdy fan tej muzyki określa ją zupełnie inaczej. Wszyscy zgadzają się jedynie w jednym punkcie – potrafią zgodnie ocenić, czy dany zespół gra rocka progresywnego, czy też nie. Choć łatwo jest wymienić kilka najczęściej przytaczanych cech gatunku, praktycznie żadna z nich nie jest obowiązkowa, a liczba odmian w obrębie tego typu muzyki idzie zbliża się do setki. Oczywiście ich definicje jest równie trudno przywołać, jak zwięzły, ścisły opis całego rocka progresywnego. Według najpowszechniejszej opinii, rock progresywny to długie, czasem nawet dwudziestominutowe kompozycje, zawierające rozbudowane fragmenty instrumentalne, z wyraźnie zaznaczonym intro (początkiem) i kodą (zakończeniem). W obrębie tego samego utworu może funkcjonować kilka różnych, na pozór niezwiązanych ze sobą melodii, które powracają w coraz to nowych aranżacjach w kolejnych jego częściach. Domeną rocka progresywnego jest też jego złożoność. Mamy tu skomplikowane schematy rytmiczne i harmonie, przechodzący często od szeptu do krzyku wokal. Typowe rockowe instrumentarium zostało wzbogacone o elektronikę i instrumenty klasyczne.

Michael Joseph Jackson

Michael Joseph Jackson urodził się pod koniec lat 50-tych ubiegłego wieku. Amerykanin, wokół którego były kontrowersje, stał się dużą częścią muzycznego świata. Michael doczekał się trójki dzieci. Artysta ten jest uważany jako jeden z najlepszych estradowych wykonawców. Jest on człowiekiem który spopularyzował ruchy typu robot czy moonwalk. Jackson nadał bardzo ważne znaczenie teledyskom które nabrały siły w tamtych czasach i spopularyzowały rynek muzyczny. Jako jeden z nielicznych artystów muzyki pop zgromadził poparcie stacji telewizyjne MTV pomagając jej wyjść do większej liczby ludzi. Swoją karierę muzyczną rozpoczął w wieku 7 lat śpiewając w rodzinnym zespole. Karierę solową rozpoczął w roku 1979. Po rozpoczęciu kariery wydał album o nazwie „Thriller” który przekroczył ponad 104 miliony sprzedanych egzemplarzy. Piosenkarz ten słynie tez z wielu operacji nosa, uszu, twarzy i z zmiany koloru skóry. Mimo wielu kontrowersji na jego temat Michael Jackson nie wątpliwie jest był i będzie królem muzyki pop choć wielu ludzi za niego go nie uważa.

Dan Balan

Dan Balan urodził się w lutym pod koniec lat 70-tych ubiegłego wieku w miejscowości Kiszyniowa w Mołdawii. W wieku 15 lat wyjechał do Izraela gdzie jego ojciec został ambasadorem. Tan uczęszczał do szkockiej szkoły średniej im. Tabeetha. Po skończeniu szkoły średniej studiował prawo. W 1998 roku przestał śpiewać sam i stworzył utwór „Ode mnie” który okazała się hitem. Wkrótce potem wydał własny album o nazwie „Dar unde esti”. Album stworzył wraz z swoim kolega Petru Jelihovschiim z którym potem założył sławny na cały świat zespól O-Zone. Zespół ten został założony w 1998 roku. W 2003 roku wydali album na którym znajdował się był kawałek lat 2003/2004 o tytule „Dragostea din tei”. Zespół zaczął się rozpadać w 2005 roku, lecz Dan i Arsenie zagrali kilka koncertów w Kraju Kwitnącej Wiśni, po czym zakończyli działalność. Po rozpadzie poprzedniej ekipy wokalista założył nową o nazwie Balan. Zespół miał 3 członków: Igor Buzurnic, Alex Calancea i Ghena Barbu. W ubiegłym roku piosenkarz jako Crazy Loop nagrał kawałek o takim samym tytule który także stał się hitem.

The Beatles

Oszałamiająca kariera zespołu The Beatles, uważanego za najważniejszy w historii całej muzyki rockowej, trwała przez całe lata sześćdziesiąte. Został on bowiem założony w 1960 roku, zaś rozpadł się dziesięć lat później, w roku 1970. Jego członkami byli John Lennon, Paul McCartney, George Harrison i Ringo Star. Grupa zaczynała od grania żywych, głośnych piosenek o zazwyczaj radosnym przesłaniu. Takie przeboje jak „Love Me Do”, „I Want to Hold Your Hand” czy „Help!” grywane są do dziś we wszystkich stacjach radiowych. W drugiej części swojej kariery zespół zaczął poważniej traktować swoją muzykę. Szczególnym przełomem okazał się album „Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band”, który wykorzystywał elementy muzyki poważnej, a nawet wczesnego rocka progresywnego. Kolejny album, dwupłytowy i nigdy nie nazwany, lecz określany przez fanów mianem „białego” (ze względu na okładkę), był największym osiągnięciem The Beatles. Powszechnie podziwiane są również dwa ostatnie krążki zespołu – „Abbey Road” oraz „Let it Be”. Tytułowa ballada, podobnie jak inne kompozycje z tego okresu – „Yesterday”, „Come Together”, „All You Need Is Love” czy „Lucy in the Sky with Diamonds” należą do najważniejszych piosenek w historii rocka.

Czasy współczesne

Nowy przepis na rock progresywny spowodował, że wielu starszych słuchaczy raz na zawsze odcięło się od nowych grup, pozostając przy sprawdzonych, ulubionych zespołach. Młodzi miłośnicy rocka chętnie jednak sięgali po odradzający się rock progresywny. Jego powrotowi nie przeszkodził nawet rozłam w Marillion – nawet z nowym wokalistą zespół wciąż potrafił przyciągać do siebie kolejnych fanów. Prócz kolejnych grup z kręgu rocka neoprogresywnego, pojawiła się fala młodych, skandynawskich muzyków, łączących brzmienia charakterystyczne dla King Crimson z własnymi pomysłami i charakterystycznym, północnym klimatem. Część z nich, jak Anglagard lub Landberk, dziś już nie istnieje. Inne, wśród nich Anekdoten i Paatos, nagrywają do dziś. Kolejny ważny nurt to progresywny metal. Złośliwi mówią, że nie ma on wiele wspólnego ani z metalem, ani z progresją, jednak zdobył sobie oddane grono wielbicieli. Jego czołowi przedstawicielem jak Dream Theater lub Pain of Salvation, są gwiazdami wszystkich większych progresywnych festiwali. Spośród zespołów flirtujących z elektroniką i psychodelicznymi brzmieniami we floydowskim stylu, największą popularnością cieszy się brytyjski Porcupine Tree. Jego ścieżką podążają inne, radząc sobie lepiej lub gorzej we współczesnych muzycznych realiach. Oczywiście przemysł muzyczny nastawiony na dźwięki lekkie, łatwe i przyjemne powoduje, że artystom z kręgu rocka progresywnego ciężko przebić się do głównego nurtu i szerokiej publiczności. Zdecydowanie największą popularność zyskał Radiohead, który jednak zdecydowanie odcina się od klasyfikowania jako rock progresywny, a także Tool i Mars Volta. Blisko związany z rockiem progresywnym jest też popularny obecnie postrock, z Sigur Rós na czele.